Geschiedenis van Vloeddijk, Kampen, Binnenstad

De Vloeddijk in Kampen is een van de oudste delen van de stad. De ongeveer 1200 meter lange straat loopt van de IJsselkade tot het Bolwerk, evenwijdig aan de Burgel, de stadsgracht. De precieze functie van de dijk is niet helemaal duidelijk, maar hij beschermde het veengebied rond de stad tegen hoog water van de IJssel. In de veertiende eeuw ontstond bewoning ten westen van de Burgel langs de Vloeddijk, en in de tweede helft van die eeuw werd de Groenestraat aangelegd. In 1462 besloot het stadsbestuur dit gebied te ommuren.

Op 30 juli 1422 nam bisschop Frederik van Blankenheim de zusters van het Agnietenklooster op de Vloeddijk onder zijn bescherming; dat is de oudste vermelding van het klooster. De kapel werd in 1456 gewijd, en rond 1580 werd het klooster opgeheven. Ook het Brigittenklooster Mariënkamp lag aan de Vloeddijk. In de negentiende eeuw kwam op het oude kloosterterrein onderwijs: in 1844 een bewaarschool en in 1902 de Groen van Prinstererschool. Bij opgravingen rond 1990 werden de funderingen van de kloosterkapel teruggevonden. Ook het voormalige pesthuis van de stad stond aan de Vloeddijk.

Op Vloeddijk 38 stond het Armenweeshuis, waarvan het toegangspoortje uit 1627 bewaard is gebleven. In 1889-1891 werd daar het nieuwe Burgerweeshuis gebouwd, in eclectische, vooral renaissancistische stijl naar ontwerp van W. en F.C. Koch. Het gebouw is een rijksmonument en is nu in gebruik als muziekschool. Een foto uit 1888 toont het poortje nog bij het oude weeshuis. Aan de Vloeddijk lag ook een kazerne, de Vloeddijkkazerne, die in 1967 werd gefotografeerd. Met zijn vele monumentale panden herinnert de Vloeddijk nog steeds aan de lange geschiedenis van Kampen.