Geschiedenis van Meulenwiekelaan, Bussum, Bussum Centrum

De Meulenwiekelaan in Bussum ontstond kort na de grenswijziging van 1902 op de oude Bussumer Eng en herinnert met haar naam aan een verdwenen molen. Op negentiende-eeuwse kaarten van de bouwlanden tussen de eeuwenoude Huizerweg (reeds vermeld op de kaart van Ketelaer uit 1769) en de Voormeulenweg droegen de akkers hier de historische veldnamen Voormeulen, Op Meulen en Achtermeulen. Tot 1902 behoorde een deel van deze gronden nog tot de buurgemeente Hilversum en golden er bovendien strenge bouwbeperkingen vanwege de Verboden Kringen rond het uit 1868-1870 daterende Fort Werk IV van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Nadat de gemeentegrens was verlegd, verrezen vanaf 1904 langs de toenmalige 1e en 2e Achtermeulenlaan de eerste kleine burger- en arbeiderswoningen, destijds nog verbonden door het smalle Doornenlaantje.

Tijdens het interbellum verdichtte de woonbebouwing op de voormalige Eng aanzienlijk. Om de aanhoudende verwarring tussen de 1e en 2e Achtermeulenlaan weg te nemen, liet het Bussumse gemeentebestuur de nummering vervallen en kreeg de 2e Achtermeulenlaan de nieuwe naam Meulenwiekelaan. Direct ten oosten van de laan stond sinds 1893 aan de Huizerweg en de oude Barle Postweg de geurrijke leerlooierij De Koelit; nadat deze fabriek in 1932 door een grote brand werd verwoest, werd het vrijgekomen terrein rond 1938 herontwikkeld tot een woonbuurt rond het Prinses Beatrixplantsoen (tijdens de bezettingsjaren tijdelijk Willem de Zwijgerplantsoen genoemd) en de zogeheten runderstraten Bisonstraat, Karbouwstraat en Wisentstraat.

Een markant naoorlogs baken aan de laan zelf is het kerkgebouw van het Apostolisch Genootschap op Meulenwiekelaan 49, op de hoek van het Prinses Beatrixplantsoen. Deze sobere, traditioneel vormgegeven bakstenen zaalkerk zonder toren werd in 1952-1953 gebouwd naar ontwerp van de Bussumse architect ir. C.M. Bakker en is door de gemeente Gooise Meren aangewezen als gemeentelijk monument. Samen met de vooroorlogse rij- en hoekwoningen uit de periode 1904-1941 en de nabijgelegen monumenten aan de Huizerweg vormt de Meulenwiekelaan vandaag een rustige, karakteristieke woonlaan op de overgang tussen het Bussumse centrum en de Batterijlaanbuurt.